พนักงานใหม่

โปรดรับไว้พิจารณา

วันนี้มาในฐานะ Observer ของ Round Share ครั้งที่ 2 ของพี่เอ๋ นิ้วกลม ที่จัดขึ้นหลังดูหนังเรื่อง พนักงานใหม่ หนังเรื่องใหม่คุณเต๋อนวพล น่าเสียดายที่ติดสอนช่วงดูหนังเลยได้มาแค่ตอน Round Share

แน่นอนว่ากติกาครั้งนี้ เรามาในฐานะมนุษย์คนหนึ่งที่นั่งฟังมนุษย์อีกกลุ่มนึงที่อยู่ในช่วงวัยทำงาน Gen Y และ Z ดังนั้นกติกาบอกว่าไม่ได้ถูกออกแบบให้เข้าใจวงนี้มากขึ้น แต่ทำให้เราได้ยินเสียงสะท้อนกลับมาหาตัวเราเอง และความคิดที่ผลิดอกออกใบ

เราสนใจวงนี้ เพราะเราทำงานเรื่อง Culture องค์กร และเรื่องคนในองค์กรอยู่เลยอยากฟังเสียงที่เขาสะท้อนกลับมาบ้าง เผื่อเวลาที่เราไปพยายามทำอะไรเพื่อพนักงานของเรา เราอาจคิดเองว่ามันดีแล้ว แต่เสียงของคนยุคเขาอาจไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ

ชอบตอนจบที่คุณเต๋อ นวพลบอกว่าขอบคุณที่จัดวงคุยแบบนี้ขึ้นมาเพราะตอนที่เขาทำหนังเรื่องนี้ขึ้นมาเขาก้อสงสัยตัวเองว่ามันควรมีคำตอบให้ตัวละครไหม เขาทำหนังเพื่ออยากให้เป็นการตั้งคำถามและมีวงสนทนาแบบนี้ที่ไม่ judge กัน มีคำถามที่ไม่ได้มีเพียงคำตอบเดียว แต่คำตอบคือการแบ่งปันไอเดียแล้วพวกเราเลือกหยิบไปใช้ตาม context ของชีวิตตัวเอง และอยากให้หลังดูหนังเรื่องนี้ ทุกคนลองไปจัดวงสนทนากันเองด้วยนะ หนังเข้า 29 มกรา จ้า

สำหรับเราเสียงสะท้อนที่เราต้องเอากลับมาคิดแล้วไปปรับใช้กับการสร้าง culture องค์กรต่อคือ

หากคุณจะไล่พนักงานออก อยากให้บอกเหตุผลที่แท้จริงให้หมด เพราะไม่งั้นมันจะเกิดบาดแผลในใจเขา ที่เขาจะรู้สึกว่าตัวเองไม่ดีพอ

เด็กจบใหม่เขายังไม่รู้สึกเป็นส่วนหนึ่งขององค์กร ทำอย่างไรให้เขารู้สึก โดยที่ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกแค่เข้าระบบ ส่วนตัวอยากให้เขาเห็นว่างานที่เขาทำมีคุณค่าต่อองค์กรและสังคมอย่างไร

วัยน้องๆ อายุ 2x เขารู้สึกว่าบางทีงานที่เขาทำมันเฉพาะทางเกินไปจนคิดว่าเขาไม่อาจสมัครงานที่อื่นได้แล้ว แต่จริงๆ ก็มีเสียงสะท้อนในวงว่า จริงๆ บริษัทก็อยากได้คนที่อายุเยอะนะ เพราะไม่ใช่จะจ้างเด็กมาเป็น manager ได้ อย่าคิดว่าตัวเองไม่มีค่า เรายังต้องการคนมีวุฒิภาวะเช่นกัน ความน่ากลัวคือ เขาตระหนกว่า 35 ปีก็หางานยาก

หัวหน้าที่ดี ที่อยากให้น้องๆ รักในงานที่ทำมีอะไรบ้าง อย่ากดดันจนเขารู้สึกว่า ทำอย่างไรก็ไม่ดีพอ

บางครั้งการไปหานักบำบัดไม่ใช่เขาป่วยอะไร แต่เพราะเรื่องงานบางครั้งมันคือความคาดหวังครอบครัว น้องๆ ไม่สามารถระบายกับใครได้

องค์กรน่าจะมีการเปิดพื้นที่ให้พนักงานได้ระบายความในใจ

ทำอย่างไรให้เราชัดเจนเรื่องความคาดหวังที่มีต่อพนักงาน เขาจะได้ปลดล็อกเรื่องที่คิดว่าตัวเองไม่ดีพอ

พนักงานรู้สึกว่า นายจ้างอยากให้เป็นเลิศ แต่คำถามคือ ตัวชี้วัดคืออะไร ชัดเจนพอไหมใน KPI

พนักงานมีความกลัวเรื่อง AI เริ่มเห็นชัดว่า AI เข้ามาทำให้เด็กจบใหม่เก่งขึ้น ทำให้คนที่เคยไม่ปรับตัวเรื่อง AI ต้องยอมปรับตัว แต่แน่นอนว่า คนที่โดน AI แย่งงานก็รู้ว่า เราคิดแทบตาย แต่คนใช้ AI ไม่ได้คิดเองนะ

มีน้องที่ทำกงสีมาตลอดชีวิต เออออไปตามระบบกงสีที่บ้าน แต่ถึงวันที่ต้องปิดบริษัท เขารู้สึกกลัวว่าจะไปทางไหนต่อดี เตือนพวกเราว่า อย่าเออออไปทุกอย่าง ไหลไปทุกทาง เราต้องแข็งแกร่งจากภายใน

ความมั่นคงตอนนี้คือไร วัยทำงานรู้สึก เรื่องงาน เงิน ความรัก สำหรับเขาอย่าพึ่งพูดถึงเลย ขอความมั่นคงในจิตใจก่อน เลยมีอีกเสียงสะท้อนกลับว่า ถ้ามองภาพใหญ่ใช่ จากนี้เรื่องที่มาต่อจาก AI คงเป็นเทรนด์ของความมั่นคงในจิตใจของมนุษย์เงินเดือนต่างหาก

Reskill รู้สึกเหนื่อยกับคำว่า Reskil เปิด social ก็ reskill มันจะต้องหยุดเมื่อไร เรามีสิทธิที่จะไม่เก่งไหม เป็นคนกลางๆ ไม่ได้หรอ อันนี้ส่วนตัวคิดว่าไม่อยากให้มองการ Reskill ต้องทำไปทุกเรื่อง แต่เอาเฉพาะทางที่ตัวเองอยากไปต่อมากกว่า อย่าไปคิดว่าต้องรู้ทุกเรื่องแต่ไม่มีเป้า ดังนั้นในวงมีคนแนะว่า อย่าไปคิดว่าต้องเก่งไปข้างบนตลอด มองการเก่งด้านข้างบ้าง ก็คือ reskill ที่ไม่ใช่รู้ทุกสกิล แต่หาสกิลที่ย้ายงานได้มากกว่า

วันนี้เมื่อจบวง recap สั้นๆ ที่ทุกคนได้กลับไป แต่จะไม่มีการสรุป เพราะทุกคนต้องไปคิดตามบริบทของชีวิตตัวเองเองต่อ ให้เขาสรุปสิ่งที่ได้ของตัวเองคนละประโยค ก็จะมีว่า….. มีความหวังและลงมือทำ , ทุกคนมีปัญหาของตัวเอง, สร้างระบบ, ความมั่นคงในจิตใจ , สู้จนตาย , มีความหวังในตัวเอง , กล้าเห็นต่าง , ฟังมากกว่าพูด , ความเป็นมนุษย์ , เลือกชีวิตตัวเองได้ , passion, empathy and sympathy, thank you, diversity etc….

หวังว่า reflection ของเราเองวันนี้ มีประโยชน์ต่อทุกคนนะ อย่าลืมไปดูหนังแล้วตั้งวงคุยกันบ้างนะ

ปล ขอบคุณพี่เอ๋และชิงชิงมากค่า

#rounshare #HumanResourceMovie #พนักงานใหม่โปรดรับไว้พิจาณา